تو گفتی:

           « تاریخ ما را در گوشه ای از خودش می نویسد»

 

  بی خیال تاریخ شده ام

  به من چه ربطی دارد وقتی فاصله

    هی خودش را می اندازد میان بنفشه ی باغچه ی آن روز

     و کفش لژدارم

   با قدم های مدروز

   خودش را 

  برمی دارد روی سقف خیابان سیمانی؟

 

 

 بی خیال تاریخ شده ام

  سفیدبرفی بی خیالی من

 برای خودش خانمی شده

  هی عینک دودی اش را می زند به صورتش

  نگاه می کند خودش را توی آینه

  هی موهایش را

 گلوله می کند  گلوله می کند گلوله

  می چسباند بالای سرش

  هی داستان مینی مال می نویسد

  هی تاریخ می خواند

 و هی نسخه ی« مجله ی شادابی» را

 می خرد برای خودش و برای گلدان ها و  پرده ها وبرای همه چیز

 

 بی خیال تاریخ شده ام                                   

       

 

                                                                              

                                   


 

نوشته شده توسط پروين سلاجقه در سه شنبه بیست و دوم اسفند 1385 ساعت 17:29 موضوع شعر | لینک ثابت