پروين سلاجقه

 

بازی بسته ای هستیم(من وتو)

جهان کوچکی داریم

(یکی مرکز. یکی حاشیه)

توی سطرهایم حضور صریحی داری عزیزم

خواب هایم را آشفته می کنی.

 

نوشته شده توسط پروين سلاجقه در شنبه پانزدهم دی 1386 ساعت 23:56 موضوع شعر | لینک ثابت

 

این نامه را برای تو می نویسم

گوش کن عزیزم

بین ما فاصله ای نیست

ـبه جزدوری شما-

که از قلم نمی افتد

اگر حالم را خواسته باشی:

-دور از تو اشیاء واقعیتی اضافی دارند

-دلفین ها در خلیج فارس می میرند

-در عربستان زن های ۳۸ ساله را به طواف کعبه راه نمی دهند

-تیشه ی فرهاد(گاهی) داغ ها را لاله می کشد

-و فرصت شیرینگی کشدار می شود(وکمی بی حوصله)

-هر صبح از قاعده ی کوچه که ریخته می شوم توی خیابان

-آویزان می شوم توی یک کیف دستی کوچک بر شانه ی خودم

و آن وقت

تو

آرام

آرام

   در میان پرسه هایم فاسد می شوی

 

 

دیگرحرفی ندارم(فعلا خداحافظ)

 

(می بینی چه راحت فرصت ها توی حرف هایم پاره می شوند

و هق هق ها سطرهایم را تصاحب می کنند؟)

.............

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط پروين سلاجقه در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 1:14 موضوع شعر | لینک ثابت