این نامه را برای تو می نویسم

گوش کن عزیزم

بین ما فاصله ای نیست

ـبه جزدوری شما-

که از قلم نمی افتد

اگر حالم را خواسته باشی:

-دور از تو اشیاء واقعیتی اضافی دارند

-دلفین ها در خلیج فارس می میرند

-در عربستان زن های ۳۸ ساله را به طواف کعبه راه نمی دهند

-تیشه ی فرهاد(گاهی) داغ ها را لاله می کشد

-و فرصت شیرینگی کشدار می شود(وکمی بی حوصله)

-هر صبح از قاعده ی کوچه که ریخته می شوم توی خیابان

-آویزان می شوم توی یک کیف دستی کوچک بر شانه ی خودم

و آن وقت

تو

آرام

آرام

   در میان پرسه هایم فاسد می شوی

 

 

دیگرحرفی ندارم(فعلا خداحافظ)

 

(می بینی چه راحت فرصت ها توی حرف هایم پاره می شوند

و هق هق ها سطرهایم را تصاحب می کنند؟)

.............

 

 

 

 

 


 

نوشته شده توسط پروين سلاجقه در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 1:14 موضوع شعر | لینک ثابت